kinjubkinjib

วันเดียวกันนี้ ตอน 4 โมง นัดกับเพื่อนๆไว้ว่าจะไปดูหุ่นชักที่ *IC

3.55 เสียงโทรศัพท์ดัง(ใช้ ริงโทนเพลงถ่านไฟฉายตรากบ)

เพื่อนโทรมาเร่งอะ

กะลังจะลงไปแล้วว้อย

ลงไปข้างล่าง

แว้ว

รอช้านนนนคนเดียวเหรอเนี่ย

อิอิ

รู้สึกว่าตัวเองชั่วไงไม่รู้ ก็มันยังไม่ถึงเวลานี่หน่า

ขึ้นรถราง**ไป

รอนานมากไม่มาซักที

รอ

รอ

รอ

เวลาผ่านไป

จุ๊บจิ๊บแซวเพื่อน(เพื่อนชื่อป่าน): ที่รถรางไม่มาเพราะแกแน่ๆเลยอะ เพราะคนขับรถรางเข้ากลัวแกแน่ๆเลยอะ

เพื่อนอีกคนเอาด้วย:เอ่อช่ายหวะ

เพื่อนป่าน: -_-;;;;;;;;

จุ๊บจิ๊บ สงสัยต้องให้ไอ้ป่านไปหลบก่อนหวะ ป่านเดี๋ยวแกไปหลบก่อนนะพอรถรางมาแกค่อยแฝงตัวขึ้นมานะเพื่อน

เพื่อนทุกคน  ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆ

เพื่อนป่าน สัดดดดดดดดดดดดดดดดด

ทันใดนั้น

อ้าวเฮ้ยๆ รถรางมาแว้วววววววววววววววว

นั่งรถรางลมพัดผมปลิวเย็นสบายมากมาย

ผ่านถนนที่กำลังสร้างใหม่

อาคารที่กำลังสร้างใหม่

ต้นไม้และหญ้าที่รื้อและปลูกใหม่(อยู่นั่นแหละ)

มหิดลศาลายาสวยจริงๆแหะ^_^

ไปถึง IC ดินแดนที่เด็กธรรมดามักไม่ค่อยเข้าไปย่างกรายสักเท่าไหร่เพราะออกแนวhi-soมักมาย

เด็กICเขาจะมีเอกลักษณ์คือเสื้อออกนอกกางเกงหรือกระโปรง ไม่ได้ว่านะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

ไปเอาบัตรที่จองไว้ เอว่าแต่หาห้องไม่เจออะ

เอาไงดี

ถาม นศ แถวนี้ดีกว่า

อืมๆ

มีผู้ชายคนหนึ่งเดินผ่านมา

เพื่อน เอ่อขอโทษนะคะห้อง1111อยู่ตรงใหนคะ

ผู้ชายคนนั้น เอ่อ ทำท่าคิดเวลาผ่านไปประมาณ 5 วินาที ....ไม่ทราบเหมือนกันอะครับ แล้วก็เดินจากไป

เฮ้ไรวะเรียนอยู่คณะนี้แท้ๆ 555 แต่ของอย่างนี้มันก็แล้วแต่คนอะนะอิอิ

แต่เพื่อนก็ไปถามคนอื่นมาจนได้

แต่พอไปเอาตั๋วเค้าบอกว่าไม่มีชื่อเราที่จองอ้าวซะงั้น

แต่ไม่เป็นไรยังมีที่นั่งอยู่

ปรากฏว่าไม่ต้องจ่ายตังค์ด้วยแหะ ดูฟรี ว้าวๆๆ ชอบชอบ ของฟรี

เข้าไปดู หุ่นชัก ของคณะหุ่นเสมา ตอน ศึกพรหมมาศ คณะหุ่นเสมาเพิ่งได้รับรางวัลชนะเลิศหุ่นชักจากกรุงปารกประเทศสาธารณรัฐเชค ไปเมื่อปีนี้นี่เอง สดๆร้อนๆ มาก

เนื้อหาโดยรวมก็สนุกดี

แต่ที่สุดๆ ก็คือทึ่งในความสามารถของคนชักหุ่นมาก

ตอนแรกเค้าก็อธิบายประเภทของหุ่นอะไรเงี้ยเราก็เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างนะ

แต่น่าสนใจดีเนาะ

เดี๋ยวว่างๆจะเอารูปมาลงให้ดูนะ

เพราะตอนนี้รูปอยู่ในมือถือเพื่อน

มือถือเราดันแบ็ตหมดซะงั้น

เซ็งจริงๆ

 

ถือว่าคุ้มและอิ่มอกอิ่มใจดีมากมาย

 วันนี้นอกจากจะได้อิ่มใจกับหุ่นแล้ว

มุมมองความคิดต่อเด็กICก็เปลี่ยนไปด้วยเพราะเรามาคิดคิดดูแล้วว่าเกICก็ไม่hisoนะ เค้าก็เฮฮากันดีเป็นกันเองด้วย จากการสังเกตและพูดคุยด้วยนิดหน่อย(นิดหน่อยจริงๆ)

 

 

*IC=international college

**รถราง=ยานพาหะนะ ของพวกเราชาวมหิดลศาลายา

ป.ล.วันพฤหัสมีสอบไปอ่านหนังสือสอบก่อนน้า

แล้วจะมาอัพใหม่นะ

 

สวัสดีค้า

ชื่อจุ๊บจิ๊บ

วันนี้ครื้มอกครึ้มใจอยากลองเขียนblogกับชาวบ้านเค้ามั่ง

เพราะอ่านของคนอื่นมาก็มากแล้ว

ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ

.

.

.

.

.

.

.

เอาหละ ใหนๆก็ใหนๆแล้ว

วันนี้เป็นวันสอบวันแรกของเทอม 1

ของการเรียนปี 2

ตื่นแต่ไก่โห่มาทวนหนังสือ อิอิ

ปลุกmateในห้องตื่น

สอบ 9 โมง ไปห้องสอบ 8.50 น. อิอิ

ออกห้องสอบ 12.00 น. ตรงเวลาเป๊ะ

คืออาจารย์ต้องไล่ "เอ่อนักศึกษาคะหมดเวลาแล้วคะ"

แหะแหะ แรงจริงๆ ไม่ใช่ทำไม่เสร็จนะแต่อยากนั่งนานๆอะ

สอบเสร็จกลับมากินข้าวกลางวันที่ล่างหอ

สั่งอาหารตามสั่ง

จุ๊บจิ๊บ:เอ่อน้องคะถ้าสั่งข้าวเนี่ยนานปะคะ

น้องคนขาย: ประมาณ 15 นาทีครับพี่

จุ๊บจิ๊บ: อืมงั้นเอาของไปเก็บก่อนดีกว่าแล้วเดี๋ยวลงมาเอา (เอาของไปเก็บประมาณ 10นาที)

รอ

รอ

รอ

5 นาทีผ่านไป

ยังไม่ได้

เฮ้ยมันครบ 15 นาทีแล้วนะเนี่ย แต่ไม่เป็นไรอาจคลาดเคลื่อนได้นิดหน่อยนะ

จร๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงท้องร้อง เพื่อนๆ หันมามอง T_T อายหวะ

รอ

รอ

รอ ต่อไป

อีก10นาที ผ่านไปก็ยังไม่ได้

ว้อย อะไรกันวะ รอนานแล้วนะเนี่ยเมื่อไหร่จะได้ซะทีเนี่ย

ถ้าๆน้องคนขายรู้ว่ามันนานกว่านี้ก็น่าจะบอกกันตรงๆจะได้ทำอย่างอื่นรออะนะ

โกรธๆ

สักแป็ปนึง อู้ๆๆๆ

ได้แล้วๆ

จ่ายตังค์ 25 บาท มีแอบค้อนให้น้องคนขาย

ก็รู้อยู่ว่าน้องไม่ได้เป็นคนทำแต่คนมันโมโหหิวอะทำไงได้

ขึ้นห้อง

นั่งกินอย่างเอร็ดอร่อยที่ห้องดูทีวี

โอ้ อืมๆ สมกับที่รอคอยจริงๆ

 

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

อยากกินของอร่อยต้องใจเย็นๆ อิอิ(แม่ชอบพูดบ่อย)

.

.

.

ป.ล. ใครเม้นคนแรกขอให้เฮงเฮงเฮงน้า